barrus

i, m. Indian; Sanscr bhri, to bear, an elephant' apud Indos (elephantus) a voce (cf. barrio) barrus vocatur: unde et vox ejus barritus dicitur, Isid. Orig. 12, 2, 14; 16, 5, 19. Ἐλέφας, elephantus, barrus, Gloss. Philox.; cf. Serv, Verg. A. 1, 592; * Hor Epod. 12, 1 Porphyr.