urbĭcus

a, um, adj.

urbs

I. of or belonging to the city, city-, civic (post-Aug.): res rusticae et urbicae, Gell. 15, 1, 3: annona, Suet. Aug. 18: res, id. Ner. 14: negociatores, id. Caes. 49: magistratus, id. Aug. 46: praefectus, Lampr. Heliog. 20; Mart. 1, 54, 5: viae, Dig. 43, 8, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project