unctŭlus

a, um
I. adj. dim. [unctus, from ungo], besmeared, anointed.
I. Adj.: circumtonsi et terti atque unctuli, Varr. ap. Non. 179, 8.—*
II. Subst.: unctŭlum, i, n., a little ointment, App. M. 3, p. 139, 2.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project