ŭlŭla

ae, f.
I. a screechowl whose cry was of ill omen, Varr. L. L. 5, 11, § 75 Müll.; Plin. 10, 12, 16, § 34; cf. id. 30, 13, 39, § 118; Verg. E. 8, 55.—Prov.: homines eum pejus formidant quam fullo ululam, Varr. Sat. Men. 86, 4.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project