turpĭcŭlus

a, um
I. adj. dim. [turpis], ugly, foul, deformed.
I. Lit.: nasus, Cat. 41, 3: res, Varr. L. L. 7, § 97 Müll.—*
II. Trop.: jocus in (rebus) turpiculis et quasi deformibus ponitur, Cic. de Or. 2, 61, 248.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project