turmātim

adv.

id.

I. Lit., by troops or squadrons: equites se turmatim explicare coeperunt, Caes. B. C. 3, 93: nostri turmatim in eum devenerunt, Hirt. B. G. 8, 18: vagantibus circa moenia turmatim barbaris, Liv. 5, 39, 5: abire, id. 28, 13, 9 al.—
II. Transf., in gen., in troops, in bands: corpora turmatim certantia, Lucr. 2, 118.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project