turbĭnātus
a, um, adj.
I.
coneshaped, pointed like a cone, conical.
I.
In gen.: adamas ... turbinatus in mucronem, Plin. 37, 4, 15, § 56; 11, 37, 69, § 181. —Comp.: turbinatior piris figura, Plin. 15, 15, 17, § 58.—
II.
As adj. propr.: lapis Turbinatus, Inscr. Orell. 3304 and 6616.