tristĭmōnĭa
ae, f.
I.
sadness, sorrowfulness, = tristitia (very rare): tristimoniā sollicitari, Auct. B. Afr. 10, 3: tristimoniam Ex animo deturbavit, Novat. ap. Fest. p. 372 M. (Com. Rel. v. 40 Rib.).—Collat. form tristĭmōnĭum, i, n.: esse in tristimonio, Petr. 63.