trĭplĭcātĭo
ōnis, f.
I.
a tripling or trebling, triplication.
I.
In gen., Macr. Somn. Scip. 1, 20 med.; Mart. Cap. 7, § 750; Firm. Math. 2, 26 fin. al.—
II.
In partic., in jurid. Lat., a surrejoinder, triplication, Dig. 27, 10, 7; Just. Inst. 4, 14, 2.