trĭbūtĭo

ōnis, f.

tribuo

I. A dividing, distributing, distribution (very rare): hanc ἰσονομίαν appellat Epicurus, id est aequabilem tributionem, * Cic. N. D. 1, 19, 50: tributio fit pro ratā ejus, quod cuique debetur, Dig. 14, 4, 5 fin.—
II. A contributing, paying of tribute, Dig. 2, 14, 52; 50, 4, 18.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project