trans-frĕto
āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I.
[fretum], to cross a strait, pass over the sea (post-Aug.).
I.
Lit.
(a).
Neutr.: quam primum transfretaturi (Brundisium), Suet. Caes. 34; cf. Gell. 10, 26, 1; Amm. 22, 6, 4; Vulg. Luc. 8, 22.—
(b).
Act.: transfretabantur in dies noctesque navibus ratibusque, Amm. 31, 4, 5.— *
II.
Trop.: vitae conversationem sine gubernaculo rationis transfretantes, Tert. Poen. 1.