trans-ăbĕo
ĭi, īre, v. a. and n.
I.
Act., to go beyond, pass by: populos atque aequora longe Transabeunt, Val. Fl. 4, 510: aliquem fugā, Stat. Th. 6, 507: difficultate, App. M. 8, p. 208, 21. — Neutr.: transabiit non hunc sitiens gravis hasta cruorem, Sil. 12, 264. —
II.
To go through.
A.
Of a weapon, to pierce through, transfix: ensis Transabiit costas, Verg. A. 9, 432: costas (ensis), Stat. Th. 2, 9: aliquem (trabs), id. ib. 9, 126.—
B.
Of a person: per medias acies infesti militis transabivi, App. M. 7, p. 191, 11.