tornus
i, m.
I.
a turner's wheel, lathe.
I.
Lit.: fit quasi ut ad tornum saxorum structa tuamur, Lucr. 4, 361; Plin. 7, 56, 57, § 198; 16, 40, 76, § 205; Vitr. 10, 19 med.: nec tiliae leves torno Non formam accipiunt, Verg. G. 2, 449; id. E. 3, 38 al.—
II.
Trop.: angusto versus includere torno. Prop. 2, 34, 43; Auct. Paneg. ad Pis. 83.