Tĭbĕrĭus
ii, m.
I.
In gen., a Roman prænomen (abbrev. Ti.); as, Ti. Sempronius Gracchus, Ti. Claudius Asellus, Ti. Claudius Nero.—
II.
In partic., the emperor Tiberius (whose full name is Ti. Claudius, Ti. F. Nero).—Hence,
1.
Tĭbĕ-rĭus (-rĕus), a, um, adj., of or belonging to the emperor Tiberius, Tiberian: marmor, Plin. 36, 7, 11, § 55. —
2.
Tĭbĕrĭā-nus, a, um, adj., of Tiberius, Tiberian: domus, Suet. Vit. 15: scorta, id. ib. 3: tempora, Tert. adv. Marc. 4, 7: vetus S. C., Sid. Ep. 1, 7 fin.: pira, Plin. 15, 15, 16, § 54. —
3.
Tĭbĕrēĭus, a, um, adj., of Tiberius: aula, Stat. S. 3, 3, 66.