termĭnātĭo

ōnis, f.

termino

I. a bounding, fixing of bounds or limits.
I. Lit., Inscr. Grut. 197, 5; 198, 2.—
II. Trop., a fixing, determining (Ciceronian): quorum (verborum) descriptus ordo alias aliā terminatione concluditur, Cic. Or. 59, 200: poëtica et versus inventus est terminatione aurium, id. ib. 53, 178: exposita terminatio rerum expetendarum, cur, etc., id. Fin. 5, 10, 27.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project