teba
ae, f.
I.
a hill: lingua prisca et in Graeciā Aeolis Boeotii sine afflatu vocant colles tebas: et in Sabinis, quo e Graeciā venerunt Pelasgi, etiam nunc ita dicunt: cujus vestigium in agro Sabino via Salaria non longe a Reate milliarius clivus appellatur Thebae, Varr. R. R. 3, 1, 6.