sur-rustĭcus
a, um, adj.
I.
somewhat clownish or rustic: sonare subagreste quiddam planeque surrusticum, Cic. Brut. 74, 259; id. Or. 48, 161: pudor quidam paene surrusticus, id. Fam. 5, 12, 1.— * Adv.: surrustĭcē, somewhat clownishly, Gell. praef. § 10.