sup-pernātus
a, um, adj.
I.
lamed in the hip: suppernati dicuntur, quibus femina sunt succisa, in modum suillarum pernarum. Ennius in Annalibus: is pernas succidit iniquā superbiā Poeni. Et Catullus (17, 19) alnus suppernata securi, Fest. p. 305 Müll.; cf. p. 304 ib.