sŭpĕrēmĭnentĭa

ae, f.

super-emineo

I. supereminence (late Lat.): dei, Aug. Serm. 40; id. Gest. Pelag. 30, 55; Ambros. Parad. 2, 8: laudis, Hilar. Trin. 11, 4.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project