sūgillo

āvi, ātum, 1, v. a.

etym. dub.; perh. akin with sugo

I. to beat black-andblue (mostly post-Aug.).
I. Lit.: oculi ex ictu suffusi cruore et sugillati, Plin. 31, 9, 45, § 100: athleta, qui numquam sugillatus est, Sen. Ep. 13, 2: oculos patri, perh. to knock out, Varr. ap. Non. 171, 13. — Part. perf. as subst.: sūgillāta, ōrum, n. (sc. loca), black-and-blue spots, bruises: allium sugillata aut liventia ad colorem reducit, Plin. 20, 6, 23, § 55: caseus recens cum melle sugillata emendat, id. 28, 9, 34, § 132. —
II. Trop.
A. To flout, jeer, taunt, scoff at, insult, revile: viros sugillatos, repulsos, Liv. 4, 35, 10: Sulla repulsa praeturae sugillatus est, Val. Max. 7, 5, 5: crudelitatem alicujus, id. 3, 2, 1; 5, 3, 4: noli sugillare miserias, Petr. 128: pudorem, Dig. 2, 4, 10, § 12: opinionem alicujus, ib. 44, 4, 4, § 16; to annoy, Vulg. Luc. 18, 5.—*
B. = to beat into one, i. e. to suggest: verba alicui, Prud. στεφ. 10, 999.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project