suf-farcĭno
āvi, ātum, 1, v. a.
I.
to stuff full, to cram (ante- and postclass.).
I.
Lit.: incedunt suffarcinati cum libris, Plaut. Curc. 2, 3, 10: vidi Cantharam Suffarcinatam, stuffed out, i. e. with a bundle under her dress, Ter. And. 4, 4, 31: bellule suffarcinatus, App. M. 10, p. 246, 23: aliquem multis muneribus, id. ib. 9, p. 230, 26.—
II.
Transf., to deck, adorn, enrich: auro et argento et veste, Cassiod. Inst. Div. Litt. 28.