succĭdŭus
a, um, adj.
I.
sinking down, sinking, failing (poet.).
I.
Lit.: genu, Ov. H. 13, 24: poples, id. M. 10, 458: gradus, Stat. Th. 4, 661: flammae, id. ib. 10, 116 et saep.—
II.
Trop.: benedictio, Sid. Ep. 7, 6 fin.—
III.
= succidaneus (late Lat.), Ven. Misc. 4, 25, 10.