sŭbornātor

ōris, m.

suborno

I. an instigator, abettor, suborner (post-class.): subornatores ac delatores puniuntur, Paul. Sent. 5, 13: servorum, Lampr. Commod. 19 fin.: subornatore et conscio praefecto praetorio, Amm. 15, 5 med.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project