subjăcentia

ae, f.

sub-jaceo

I. the being a subject (philos. t. t., = τὸ ὑποκεῖσθαι): omni qualitate remotā ipsum subjacentiae solius punctum contuetur, Rufin. Orig. Princ. 4, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project