aurĕŏlus
a, um
I.
adj. dim. [aureus].
I.
Lit.
A.
Of gold, golden: anellus, Plaut. Ep. 5, 1, 34: ensiculus, id. Rud. 4, 4, 112: corona, Vulg. Exod. 25, 25; 30, 3; 37, 27: malum, Cat. 2, 12.—Hence, subst.: au-rĕŏlus, i, m. (sc. nummus), a gold coin, Mart. 5, 19; 12, 36.—
B.
Covered or ornamented with gold, gilded: cinctus, Lucil. ap. Non. p. 553, 2: laquearia, Prud. περὶ στεφ. 9, 196.—
C.
Gold-colored: collum, Varr. R. R. 3, 9, 4; cf. color, Col. 9, 3, 2.—
II.
Trop., golden, splendid, brilliant, beautiful: aureoli pedes, Cat. 61, 163: non magnus, verum aureolus et ad verbum ediscendus libellus, Cic. Ac. 2, 44, 135: oratiuncula, id. N. D. 3, 17, 43.