sellŭlārĭus

a, um, adj.

sellula

I. of or belonging to a chair: quaestus, sedentary occupations or trades, Gell. 3, 1, 10; so, artes, App. Flor. p. 346, 34: artifex, id. ib. p. 351, 21.—As subst.: sel-lŭlārĭus, ii, m., a mechanic: de plebeiā faece sellulariorum, Cic. ap. Aug. adv. Pelag. 2, 37; cf.: opificum vulgus et sellularii, minime militiae idoneum genus, Liv. 8, 20.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project