scrūtātor

ōris, m.

scrutor

I. a searcher, scrutinizer, examiner, investigator (postAug.).
I. Lit.: salutatoribus scrutatores semper apposuit, Suet. Claud. 35; Just. 38, 1, 9.—Poet.: profundi pelagi, Stat. S. 3, 1, 84; 3, 3, 92: auri, Luc. 4, 298.—
II. Trop., an examiner, investigator: fati, Luc. 5, 122: cognitionum, Amm. 22, 8, 10: cordis, Vulg. Sap. 1, 6.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project