sānātĭo

ōnis, f.

sano

I. a healing, curing (Ciceron.): corporum, Cic. Tusc. 3, 3, 5: malorum, id. ib. 4, 15, 35; cf.: certa et propria (perturbationis animi), id. ib. 4, 28, 60. —Absol., Tert. Fug. ap. Pers. 3.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project