rĕ-torrĭdus

a, um, adj.
I. parched up, burned up, dried up (mostly post-Aug.; not in Cic.).
I. Lit.: rami platani, Sen. Ep. 12, 2; 86, 18: manus Mucii, id. ib. 66, 51: retorrida et muscosa prata, Varr. R. R. 1, 9, 5: plantae, Col. 3, 12, 2: frons, id. 11, 2, 87: fructus, Plin. 17, 22, 35, § 176: myrtus, id. 15, 29, 36, § 121: (herba) spinis retorrida, id. 27, 12, 97, § 122: mus, Phaedr. 4, 2, 27. —
II. Trop.: detriti et retorridi ad litterarum disciplinas serius adeunt, Gell. 15, 30, 1: vultu gravissimus et retorridus, Capitol. Max. 6: Gallicanae mentes, Lampr. Alex. Sev. 58.—* Adv.: rĕtorrĭdē (acc. to I.), dryly, Plin. 17, 5, 3, § 33.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project