rĕ-pulso
āre, 1
I.
v. freq. [id.], to drive back or beat back again, to repel again and again.
I.
Lit.: civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus repulsare consueta, Ambros. in Psa. 118, Serm. 22, § 37 fin.—
II.
Transf.: colles verba repulsantes, Lucr. 4, 579.—
III.
Trop.: vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 914.