rĕnŏvātĭo

ōnis, f.

id.

I. In gen., a renewing, renewal (Ciceron.): mundi, Cic. N. D. 2, 46, 118: doctrinae, id. Brut. 71, 250: timoris, id. Fam. 11, 18, 3; Vulg. Tit. 3, 5.—
2. In partic., in business lang., a renewing of interest, compound interest: confeceram, ut solverent, centesimis sexennii ductis cum renovatione singulorum annorum, Cic. Att. 6, 1, 5.—
II. Trop.: auspiciorum, Liv. 5, 52, 9.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project