rĕmōtĭo
ōnis, f.
I.
a putting back, withdrawing: bracchii, Auct. Her. 4, 19, 26.—
II.
A putting away, removing, removal.
1.
Lit.: tutoris, Dig. 26, 10, 4.—
2.
Trop.: remotio criminis est cum ejus intentio facti, quod ab adversario infertur, in alium aut in aliud demovetur, Cic. Inv. 2, 29, 86; 2, 30, 91.