rĕlictĭo
ōnis, f.
I.
a leaving behind, a forsaking, abandoning: vituperatio desperationis ac relictionis rei publicae (just before, relinques patriam?), Cic. Att. 16, 7, 5: relictionem proditionemque consulis sui, Cic. Verr. 2, 1, 13, § 35: propter argenti vivi relictionem, Vitr. 7, 9, 1.