rĕlĕvātĭo
ōnis, f.
I.
= ἐναιώρημα (Hippoc.), scum: ut urina nullam faciat relevationem, Cael. Aur. Tard. 5, 3, 55. —
II.
A lightening, alleviation, relief (postclass. and very rare): oneris, Front. Ep. ad M. Caes. 4, 13.—Absol. (opp. gravatio), Cael. Aur. Tard. 5, 10, 96; Octav. Hor. 1, 9.