rĕ-crūdesco
dŭi, 3
I.
v. inch. n., to become raw again. *
I.
Lit., of wounds, to break open afresh: nunc autem hoc tam gravi vulnere etiam illa, quae consanuisse videbantur, recrudescunt, * Cic. Fam. 4, 6, 2. —
II.
Trop.: recrudescente Manlianā seditione, Liv. 6, 18: recruduit pugna, id. 10, 19 fin.: recruduit soporatus odor, Curt. 7, 1, 7: recrudescit nefas, Sen. Phoen. 231.