rē^clīnātōrĭum

i, n.

reclino

I. the back of a couch: reclinatoria vulgus appellat ornamenta lectorum, quae fulciunt toros sive caput, Isid. Orig. 19, 26, 3. —
II. The seat in a chariot: aureum, Vulg. Cant. 3, 10.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project