quorsum

I. to what place, whitherward, whither,

I. Lit.: nescio hercle, neque unde eam, neque quorsum eam, Ter. Eun. 2, 3, 14: quaerit quorsus potissimum in praedam superne sese ruat, App. Flor. 1, p. 341, 6.—

II. Trop., whither: tenes, quorsum haec tendant, quae loquor? Plaut. Pers. 1, 2, 81: sane curae est, quorsum eventurum hoc siet, Ter. Hec. 1, 2, 118; so, eri semper lenitas Verebar quorsum evaderet, id. And. 1, 2, 5: sed quorsus haec pertinent? Cic. Leg. 1, 24, 63: non dices hodie, quorsum haec tam putida tendant, Hor. S. 2, 7, 21: quorsum pertinuit, id. ib. 2, 3, 11: quorsum abeant, id. ib. 2, 3, 246: quorsum igitur haec spectat tam longa, tam alte repetita oratio? Cic. de Or. 3, 24, 91.—

B. In partic., to what purpose? to what end? with what view? for what? quorsum igitur haec disputo? quorsum? ut intellegere possitis, Cic. Red. ad Quir. 2, 5: quorsum tandem, aut cur ista quaeris? id. Leg. 1, 1, 4: quorsus, inquam, istuc? id. Brut. 85, 292: quor sum est opus? Hor. S. 2, 7, 116.—

2. * From what cause? why? quorsum insanus? Hor. S. 2, 3, 201; Acron. ad loc. (but K. and H. read cursum; cf. Orell. ad loc.).