quōquō-mŏdo

I. in what way soever, howsoever: quoquomodo se res habeat, Cic. Fam. 1, 5, 2: tu quoquomodo hominem investiges velim, id. Q. Fr. 1, 2, 4: tu cum esses praetor renuntiatus quoquo modo, Cic. Verr. 2, 5, 15, § 38.