quĕrĭbundus

a, um, adj.

queror

I. complaining (rare but class.).
A. Of persons: totos lustrat queribunda penates, Val. Fl. 7, 126. —
B. Of things: magnā et queribundā voce dicebat, Cic. Sull. 10, 30: senectus, Sil. 13, 583.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project