quantus-cumque
tăcumque, tumcumque, adj.
I.
how great soever, of whatever size (class.): quantuscumque sum ad judicandum, Cic. de Or. 2, 28, 122: bona, quantacumque erant, id. Phil. 5, 8, 22: adfectus, quantuscumque est, Sen. Ep. 85, 8: quantaecumquae de Romanis tamen, victoriae fama, Liv. 27, 31, 3: unum quantumcunque ex insperato gaudium, id. 30, 10, 20 Weissenb. ad loc.: quanticumque, Sen. Ep. 80, 4.—To denote indefiniteness in number, how many soever: naves eorum, quantaecumque fuerint, Cod. Th. 13, 5, 5.— Neutr. adverb.: quantum-cumque, as much soever: quantumcumque possum, Cic. Fin. 1, 4, 10.