quā^drŭplus

a, um, adj.

quattuor

I. fourfold, quadruple (rare as adj.): strena, Suet. Tib. 34: numerus, Macr. Somn. Scip. 1, 19, 21; 2, 1, 19.— Subst.: quā^drŭplum, i, n., a fourfold amount, four times as much, quadruple (class.): furem dupli condemnari, feneratorem quadrupli, to a fourfold penalty, Cato, R. R. prooem.: judicium in aratorem in quadruplum dare, Cic. Verr. 2, 3, 13, § 34; Plin. Pan. 40: elephanto pulmo quadruplo major bubulo, Plin. 11, 37, 79, § 203: actio quadrupli, Dig. 4, 2, 14; 2, 8, 5; Gai. Inst. 3, 192; 4, 4: in quadruplum damnari, Dig. 48, 13, 13: si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum, Vulg. Luc. 19, 8.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project