quā^drŭplex
ĭcis, adj.
I.
Fourfold, quadruple: pecunia, Plaut. Curc. 5, 2, 21: ordo, Liv. 30, 10: quadruplici radice, Plin. 27, 8, 38, § 60.—*
II.
Poet., in gen., four: stellae, Cic. Arat. 92.—
III.
As subst.: quā^drŭplex, ĭcis, n., a fourfold amount: gubernatoribus duplex, magistris quadruplex dedit, Liv. 45, 42, 1.