quā^dro

āvi, ātum, 1, v. a. and n.

quadrus

I. Act., to make four-cornered, to square, make square: abies atque populus ad unguem quadrantur, Col. 11, 2, 13: lapides, Vulg. 3 Reg. 5, 17.—
B. Transf., to put in proper order, to join properly together, to complete, perfect: quadrandae orationis industria, Cic. Or. 58, 197: quae pars quadrat acervum, Hor. Ep. 1, 6, 35 Orell. ad loc. —
II. Neutr. (to be square, said of squared stones for building, which fit well together; hence), transf., to square or agree with, to fit, suit: secto via limite quadret, Verg. G. 2, 278: eam conjunctionem quadrare volumus, Cic. de Or. 3, 44, 175: omnia in istam quadrant, id. Cael. 29, 69: ad multa, id. Att. 4, 18: quoniam tibi ita quadrat, id. Brut. 11, 43.—
B. Trop.
1. Of accounts, to square, agree, accord: quomodo sexcenta eodem modo quadrarint, Cic. Verr. 2, 1, 36, § 92: visum est hoc mihi ad multa quadrare. id. Att. 4, 19, 2 (4, 18, 3).—
2. Of words, to be fitting, appropriate: scire, quod quoque loco verborum maxime quadret, Quint. 9, 4, 60.— Hence, quā^drātus, a, um, P. a.
A. In gen., squared, square, quadrate (class.): quadrata basis, Varr. ap. Plin. 36, 13, 19, § 91: pes, a square foot, Plin, 33, 4, 21, § 75; Col. 5, 1, 6; 5, 2, 5: saxum, Liv. 10, 23; so, lapis, Varr. ap. Plin. 36, 13, 19, § 91: littera, capital letters, which are composed of square strokes, Petr. 29: statura, Suet. Vesp. 20: corpus, Cels. 2, 1: boves, Col. 6, 1, 3: canis, id. 7, 12, 4: signa, Plin. 34, 8, 19, § 56: agmen, a marching in regular order of battle; also, an army advancing in regular order of battle, so that the whole body forms a parallelogram, Varr. ap. Serv. ad Verg. A. 12, 121: quadratum acies consistat in agmen, Tib. 4 (5), 1, 100: ut inde agmine quadrato ad urbem accederet, Cic. Phil. 13, 8, 18; 2, 42, 108; Hirt. B. G. 8, 8; Liv. 21, 5, 16; Curt. 5, 1, 19; Sen. Ep. 59, 6: quadrato agmine incedere, Sall. J. 100, 1; v. agmen; cf.: quadrato Exercitu, Cat. ap. Non. p. 204, 33: pallium, Petr. 135: numerus, Gell. 1, 20, 4: versus, id. 2, 29, 20: Roma, the most ancient Rome, built in the form of a square, on the Mons Palatinus; and, in a narrower sense, the enclosed square place on the summit of the Palatine, the mundus of all cities built in the Etruscan fashion, Fest. p. 258 Müll.; cf. on the Roma quadrata, Becker, Alterth. 1, p. 105 sq. —
2. Substt.
a. quā^drātum, i, n.
(a). A square, a quadrate: dimensio quadrati, Cic. Tusc. 1, 24, 57; id. N. D. 1, 10, 24: mutat quadrata rotundis, Hor. Ep. 1, 1, 100: in quadratum, Plin. 18, 22, 51, § 189; Quint. 1, 10, 40.—
(b). Astronom. t. t., quadrature, quartile, Cic. Div. 2, 42, 89: luna in quadrato solis dividua est, Plin. 2, 18, 16, § 80.—
b. quā^drātus, i, m., a square, quadrate: marmorum quadrati, Cassiod. Var. 2, 7. —
B. Transf., fitting, suitable (rare): lenis et quadrata verborum compositio, Quint. 2, 5, 9; cf. id. 9, 4, 69. — Hence, adv.: quā^drātē, fourfold, four times (post-class.), Manil. 2, 295.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project