quā-cumquē

I. quā porro cumque, Lucr. 1, 508: quā se cunque tulit, Verg. A. 11, 762), adv.
I. By whatever way, wherever, wheresoever (class.): quācumque iter fecit, Cic. Verr. 2, 1, 16, § 44; id. Clu. 68, 193: quācunque ingredimur, id. Fin. 5, 2, 5: quācumque custodiant, Liv. 24, 2: quācumque equo invectus est, Liv. 8, 9, 12.—
II. Transf.
A. Whencesoever, from what side soever: hujus erat Minerva spectantem aspectans, quācumque aspiceretur, Plin. 35, 10, 37, § 120.—
B. Whithersoever: quācumque nos commovimus, ad Caesaris acta revocamur, Cic. Att. 14, 17, 6.—
C. By whatsoever means, in whatever way: nisi me quācumque novas incidere lites monuisset cornix, Verg. E. 9, 14.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project