pŭtus

I. cleansed, purified, perfectly pure, bright, clear, unmixed; usually joined with purus; purus putus, sometimes purus ac putus: putare valet purum facere. Ideo antiqui purum putum appellarunt, Varr. L. L. 6, § 63 Müll.; cf.: putus antiqui dicebant pro puro, Paul. ex Fest. p. 216 Müll.: in foedere ... scriptum invenitur, ut Carthaginienses populo Romano darent certum pondus argenti puri puti. Quaesitum est, quid esset purum putum. Respondi esse purum putum valde purum ... Argentum putum dictum esse quasi exputatum excoctumque omnique alienā materiā carens, Gell. 6, 5, 1: amicula pura puta, procera, etc., Varr. ap. Non. 27, 28: hecatombe pura ac puta, id. ib. 27, 24: Polumachaeroplagides, Purus putus est ipsus, Plaut. Ps. 4, 2, 31: purus putus hic sycophanta est, id. ib. 4, 7, 103.—Without purus: sole exorto puto, Varr. R. R. 2, 2, 10.—Sup.: quam bonam meis putissimis orationibus gratiam retulerit, Cic. Att. 2, 9, 1.