prōvīsus
ūs
I.
abl. sing.), m. provideo (Tacitean). *
I.
A looking before, looking into the distance: ne oculi quidem provisu juvabant, Tac. H. 3, 22.—
II.
Trop. *
A.
A foreseeing: periculi, Tac. A. 1, 27.—
B.
A caring for or furnishing beforehand, precaution, providing, providence: deūm, Tac. A. 12, 6: dispositu provisuque civilium rerum peritus, id. H. 2, 5: rei frumentariae, id. A. 15, 8: curā, provisu deinde agere ac si hostis ingrueret, id. ib. 12, 12.