prō-quaestōre
or, separately
I.
a magistrate, who, after administering the quœstorship at Rome, was associated with a proconsul in the administration of a province, a proquœstor: qui et legatus et pro quaestore fuisset, Cic. Verr. 1, 4, 11: cum Alexandriae pro quaestore essem, id. Ac. 2, 4, 11.—Abbreviated, Proq., Lentul. ap. Cic. Fam. 12, 15, 2.—Plur.: proconsul cum quaestoribus provequaestoribus, Cic. Phil. 10, 11, 26.