prō^pāgo

āvi, ātum, āre, v. a.

pro and root pag- of pango, πήγνυμι

I. Lit.
A. To set or fasten down; hence, to set slips, propagate by slips, Cato, R. R. 52, 1: castanea melius ex vicino pertica declinata propagatur, Col. 4, 33, 3: vitem, ficum, oleam, Punicam, malorum genera omnia, laurum, prunos, Plin. 17, 13, 21, § 96: abrotonum cacumine suo se propagat, id. 21, 10, 34, § 60.—Hence,
B. In gen., to propagate, generate, continue by procreation: stirpem, Cic. Phil. 1, 6, 13: cum ipse sui generis initium ac nominis ab se gigni et propagari vellet, Cic. Verr. 2, 5, 70, § 180: prolem, Lucr. 2, 996.—
II. Transf.
A. In gen., to extend, enlarge, increase: fines imperii, Cic. Rep. 3, 12, 21: finis imperii propagavit, Nep. Ham. 2, 5: eo bello terminos populi Romani propagari, Liv. 36, 1, 3: terminos Urbis, Tac. A. 12, 23: augere et propagare imperium, Suet. Ner. 18: propagatae civitates, Vell. 1, 14, 1: sumptus cenarum, Gell. 2, 24, 15: notitiam Britanniae, Plin. 4, 16, 30, § 102: fidem Christianam propagare, Greg. M. in Job, 27, 37.—
B. In time, to prolong, continue, extend, preserve (syn.: prorogo, produco): victu fero vitam propagare, Cic. Inv. 1, 2, 2: haec posteritati propagantur, id. Sest. 48, 102: meus consulatus multa saecula propagarit rei publicae, id. Cat. 2, 5, 11: vitam aucupio, id. Fin. 5, 11, 32: memoriam aeternam alicui, Plin. 15, 14, 15, § 49: imperium consuli in annum, to prolong, = prorogare, Liv. 23, 25, 11: hereditarium bellum, sic facta hominis vita est temporaria, sed longa, quae in mille annos propagaretur, Lact. 2, 12, 21.—
C. To add as an appendix or extension, in writing: Carum cum liberis, Vop. 24, 8.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project