a-scĭo
4, v. a.
I.
to receive, admit (like scio in this signif., very rare, perh. only in Verg. and Tac.; cf. ascisco): si socios sum adscire paratus, Verg. A. 12, 38: generum, id. ib. 11, 472: adsciri per adoptionem, Tac. A. 1, 3: sibi Tiberium adscivit, id. ib. 4, 57: adsciri in societatem Germanos, id. H. 4, 24: adsciri inter comites, id. ib. 4, 80: milites adscire, id. Agr. 19.