prōmĭnentĭa

f. ae

prominens

I. a jutting out, projection, prominence (postAug.): ita uti summam habeant prominentiam (anterides), Vitr. 6, 11; praecordiorum, Cael. Aur. Acut. 3, 5, 50; in plur. of promontories, Sol. 27, 1.